Najpierw pytania.
Do kogo mówimy? Co ma poczuć widz? Szukam punktu, wokół którego można zbudować całą opowieść.
WYOBRAŹNIA NIE PYTA O POZWOLENIE.01 / PUNKT WYJŚCIA
Chwyć i rzuć kulką lub literami. Klawisze strzałek nadają kulce impuls, spacja podrzuca ją, G zmienia grawitację, R przywraca scenę. Przyciski poniżej umożliwiają zmianę grawitacji, reset i pauzę.
KAŻDA HISTORIA ZACZYNA SIĘ OD RUCHU.
Grawitacja / w dół
PUNKT WIDZENIA
Najpierw historia.
Potem sposób, żeby ją opowiedzieć.
Jestem Szymon Masłowski. Reżyseruję filmy fabularne, programy telewizyjne i formaty na YouTube. Łączę klasyczny warsztat z generowaniem obrazu przy pomocy AI. Wybieram to, co najlepiej zadziała w danej historii.
AI rozszerza to, co mogę pokazać. Mogę zbudować świat, który nie istnieje, zmienić skalę wydarzeń, przenieść bohatera w inne czasy albo zaprojektować ujęcie, którego nie byłbym w stanie zrealizować na planie. Pomysły, które wcześniej zatrzymałyby się na etapie „nie mamy jak tego nakręcić”, dostają szansę, żeby stać się filmem.
Daje mi też większą swobodę w szukaniu właściwego obrazu. Mogę sprawdzić różne scenografie, światło i konwencje, zanim zdecyduję, w którą stronę poprowadzić opowieść. Łączyć materiał z kamery z generowanymi elementami albo stworzyć od podstaw cały wizualny świat. O wyborze nadal decyduje to, co chcę opowiedzieć i jak ma to przeżyć widz.
01 / REALIZACJE
Historie mają
różne formaty.
Od kilku sekund reklamy
po świat całej fabuły.
Generowany obraz, klasyczna narracja. Nowe możliwości kreacji.
Różne światy. Ten sam punkt widzenia.Poznajmy się
02 / ZA KAMERĄ
Lubię wiedzieć,
po co jest
dany kadr.
Reżyser filmowy i fabularny,
telewizyjny i youtubowy.
Interesuje mnie to, co widz poczuje i co zostanie z nim po ostatniej scenie. Z tego wynikają moje decyzje: jak poprowadzić bohatera, gdzie postawić kamerę, kiedy przyspieszyć, a kiedy pozwolić scenie wybrzmieć.
Na planie zależy mi na jasnym kierunku i przestrzeni dla ludzi. Pomysł musi dać się przełożyć na konkretne ujęcia, ale dobra propozycja potrafi przyjść z każdej strony kamery.
Więcej miejsca na wyobraźnię.
Generowanie z AI otworzyło mi dostęp do obrazów, które wcześniej mogłem tylko opisać w scenariuszu. Miasto, którego nigdy nie zbudowano. Krajobraz zmieniający się w trakcie ujęcia. Przejście z codziennej sytuacji w zupełnie nierealny świat. Mogę wychodzić poza to, co da się znaleźć w lokacji, zbudować w scenografii czy fizycznie zarejestrować kamerą.
To zmienia również sposób rozwijania pomysłu. Zamiast opierać rozmowę wyłącznie na opisie, mogę nadać mu konkretny obraz: sprawdzić atmosferę sceny, wygląd świata, perspektywę i skalę. Zobaczyć kilka możliwych kierunków, odrzucić nietrafione i rozwinąć ten, który najlepiej niesie historię. Mam więcej przestrzeni na eksperyment, zanim podejmę ostateczne decyzje.
Najciekawsze rzeczy często dzieją się na styku tych metod. Prawdziwy aktor i wygenerowane otoczenie. Materiał z planu uzupełniony o elementy, których nie mogliśmy tam stworzyć. Albo opowieść, której cały świat powstaje z AI. Dobieram sposób realizacji do projektu, zamiast ograniczać pomysł do jednej techniki.
W tym wszystkim nadal potrzebny jest reżyser: ktoś, kto wybierze spośród możliwości, utrzyma spójność i zadba o sens kolejnych ujęć. Korzystam z nowych narzędzi, ale opieram się na tym samym warsztacie: pracy z emocją, kompozycją, rytmem i uwagą widza. Większe możliwości kreacji dają mi więcej sposobów, żeby opowiedzieć historię po swojemu.
Porozmawiajmy o Twoim projekcie03 / PODEJŚCIE
Pomysł potrzebuje
dobrego prowadzenia.
Wspólny kierunek.
Ton, rytm, bohaterowie, obraz. Porządkuję pomysł tak, żebyśmy wiedzieli, co tworzymy, zanim ruszy realizacja.
Właściwe narzędzia.
Plan zdjęciowy, generowanie z AI albo połączenie obu. Forma wynika z historii, skali projektu i tego, co chcemy osiągnąć.
04 / NASTĘPNA HISTORIA
A co, jeśli
zrobimy to
razem?
Masz scenariusz, brief
albo dopiero pierwszą myśl?